معرفی کشور دومینیکا

واحد پول

واحد پول

پیش شماره تلفن

پیش شماره تلفن

زبان رسمی

زبان رسمی

پایتخت

پایتخت

کشور دومینیکا در جزایر بادگیر بین دریای کارائیب و اقیانوس اطلس شمالی و در نیمه راه بین پورتوریکو و ترینیداد و توباگو قرار گرفته است. دومینیکا جزیره ای آتشفشانی است که بین جزایر فرانسوی گوادلوپ و و مارتینی در شرق دریای کارائیب واقع شده است. بزرگترین و کوهستانی ترین این جزایر بادگیر مساحتی به اندازه ی هفتصد و پنجاه و یک کیلومتر مربع دارد. زیبایی طبیعی عالی دومینیکا، به ویژه توپوگرافی دیدنی کوهستانی، نسل های زیادی از دوستداران طبیعت را تحت تأثیر قرار داده است. جزیره‌ی دومینیکا در واقع از شکل گیری های آتشفشانی بوجود آمده است. با اینکه این کشور تعداد زیادی کوه آتشفشان دارد ولی فوران ها در آن به ندرت صورت می گیرد. علائم دیگری که میتوان از  فعالیت های زمین گرمایی در این جزیره ذکر کرد شامل فومارول ها یا همان دریچه های آتشفشانی و فوران چشمه های آب گرم  می باشند. در جنوب این کشور دریاچه های جوشان قرار دارند که آب استخراج شده از آنها با فشار تا حدود یک متر بالاتر به هوا پرتاب می شود. بر همین اساس است که جزیره‌ی‌دومینیکا زمینهای آبرفتی غنی و خاک حاصلخیز آتشفشانی دارد. در این کشور رودخانه های بسیاری در جریانند. جنگلهای انبوه و مرتفع زیادی هم در دومینیکا وجود دارند که از سمت شمال به جنوب این جزیره کشیده شده اند. این سلسله جنکلهای کوهستانی در مرکز توسط دشتی که توسط رودخانه ی لایو ایجاد شده است شکسته شده است. رودخانه ای که به سمت غرب جریان دارد.

کشور دومینیکا

اقلیم دومینیکا

دومینیکا اقلیم دلپذیری دارد بویژه در سردترین ماه های سال یعنی از ماه دسامبر تا مارس. دمای تابستان در معتدل ترین شرایط آن هم به 32درجه ی سانتیگراد می رسد. دمای هوای زمستان در دومینیکا زیاد پایین نمی آید و بین 29 تا 30 درجه ی سانتیگراد متغیر است. در این کشور میتوان از ماه فوریه تا ماه مه فصلی خشک را تجربه کرد و باران از ماه ژوئن تا اکتبر می بارد، که این دورانیست که بیشترین احتمال وقوع طوفانهای سهمگین را میشود در این جزیره داد. بارش باران در این کشور بسیار متغیر است و بخصوص میتوان گفت که در نواحی کوهستانی و جنگلی اوضاع به گونه ای دیگر رقم می خورد. بطوریکه میتوان گفت متوسط بارش سالانه ی این کشور بین 1500 تا 3700میلی متر در تغییر است. این مقدار بارش در نواحی کوهستانی گاه به 6350میلی متر هم میرسد که مقدار زیادی به نظر می آید.

آب و هوای دومینیکا

گیاهان و جانواران دومینیکا

در بین جزایر لسرآنتیل، دومینیکا دارای انبوه ترین جنگلهای کوهستانی این ناحیه می باشد. این جنگلها زیستگاه انواع قابل توجهی از پرندگان و جانوران می باشند. در میان آنها میتوان به دو نوع طوطی منحصر بفرد اشاره کرد که به طوطی امپراطور معروفند؛ قورباغه ی بزرگ دیگری هم هست که به کراپائود شهرت دارد.

طبیعت دومینیکا

مردم دومینیکا

مردمان ساکن در کشوردومینیکا بیشتر آفریقایی تبارند؛ هرچند که اروپایی ها و جمعی از اهالی شبه قاره ی هند و کارائیبی هایی را هم میتوان در میان آنها یافت. در واقع دومینیکا تنها جزیره ایست که گروه های بزرگ قبایلی از سرخپوستان کارائیب را در خود جای داده ؛نژاد و نسلی که تا پیش از هجوم اروپایی ها و استعمار آنها جزو ساکنان اصلی این جزایر شمرده میشدند. زبان رسمی ساکنان این کشور انگلیسی می باشد با اینحال لهجه ای از زبان فرانسوی را هم میتوان در بین آنها پیدا کرد. هرچند که در بعضی مکانها و محلهایی که به محل سکونت باستانی سرخپوستان کارائیب نزدیک میشود میتوان زبان بومیان این نواحی را شنید .
اکثریت جمعیت این کشور را کاتولیکهای روم تشکیل می دهند. با اینحال مذاهب دیگری همچون متودیست ها را هم میتوان یافت. دومینیکا مهاجرت به خارج از کشور را در طول دهه ی هفتاد میلادی تجربه کرده بود که با وقوع طوفان دیوید در سال 1979 میلادی این روند به اوج خود رسید. این مهاجرت تا دهه ی هشتاد میلادی ادامه داشت ولی در دهه ی نود میلادی شدت کمتری پیدا کرده بود. چرا که دولت‌دومینیکا دست بکار شده بود و در سال 1992، طرحی جنجالی برای ارائه ی “تابعیت اقتصادی” به سرمایه گذاران سایر کشورها ارائه داده بود. طرحی که میتوانست سرآغاز یک انقلاب اقتصادی عظیم تصور شود.

دومینیکا

اقتصاد دومینیکا

دومینیکا یکی از فقیرترین کشورهای حوزه ی کارائیب است. اقتصاد آن به کشاورزی بستگی دارد که آنهم توسط طوفانهای متناوب بشدت آسیب دیده است. در این سالها تلاشهایی  برای تنوع بخشی به رشد اقتصادی تاحدی موفقیت آمیز بوده است. در میان این تلاشها میتوان به رشد صنعت توریسم و توسعه ی بخش کوچکی از صنعت ماهیگیری و شیلات اشاره داشت. با اینحال هنوز کشاورزی بخش عمده ی درآمدهای مالی دومینیکا را بعنوان هم اشتغال و هم توزیع محصول ملی خالص تشکیل می دهد. مهمترین محصول کشاورزی این جزیره را موز، میوه های مرکبات و نارگیل تشکیل میدهند. در دهه ی هشتاد میلادی، موز تقریباً نیمی از درآمدهای حاصل از صادرات را دومینیکا را به خود اختصاص داد. با این همه است که میتوان گفت بیشتر محصولات مهم و صادرات دومینیکا به بخش کشاورزی برمیگردد که شامل تولیداتی چون نارگیل، روغن نارگیل، صابون، نفت خلیج و آبمیوه میشود. در این بین، صابون تهیه شده از روغن نارگیل، مهمترین جنس صادراتی دومینیکا را تشکیل میدهد. بخش کوچکی هم در این میان به تهیه و توزیع لباس اختصاص دارد. محصولات چوبی شامل مبلمان، از الوارهای محلی و بومی تهیه میشوند. پورتسموث را باید مرکز ساخت انواع قایق در دومینیکا دانست. واردات در دومینیکا شامل اجناسی چون غذا، سوختهای معدنی، کالاهای کارخانه ای میشوند. در کنار اینها، برغم فقر زیرساخت حمل و نقل در دومینیکا، نبود هتلها و مکانهای اقامتی  و ساحل های مناسب سازی شده، صنعت گردشگری در اواخر قرن بیستم به تدریج رونق گرفت . امروزه تقریباً میتوان گفت همه ساله چیزی حدود هشتاد هزار گردشگر خارجی از این کشور دیدن میکنند. این در حالیست که در بندرهای خلیج پرنس روپرت و بندر روسو سالانه بیش از سیصد هزار مسافر کشتی در سفرهای روزانه ی خود از این سواحل و بنادر دیدن بعمل می آورند.

صادرات دومینیکا

بهداشت و رفاه اجتماعی

در دومینیکا چندین بیمارستان بزرگ و تخصصی وجود دارد. مراکز پزشکی محلی هم زیر نظر شبکه های بهداشت در سرتاسر جزیره اداره میشوند. بیماریهای روده ای، دیابت، کم خونی ها، سل، بیماریهای مقاربتی، مهمترین مشکلات جسمی در این کشور را تشکیل می دهند.

بهداشت در دومینیکا

وضع تحصیلات در دومینیکا

باید گفت آموزش ابتدایی در مدارس دومینیکا، تحت مدیریت دولتی قرار داشته و  اجباری و رایگان می باشد. بعلاوه در این جزیره، مدارس متوسطه، کالج های تربیت معلم، دانشکده های  پزشکی، دانشکده های پرستاری، و همینطور شعبه ای از دانشگاه هند غربی وجود دارند. شاخه ی ادبیات هم تقریباً نود درصد رشته های موجود در دومینیکا را شامل میشود.

کشور دومینیکا

زندگی اجتماعی در کشوردومینیکا

فرهنگ و سنت مردم قبایل کارائیب با ساخت محصولات دستی گره خورده است. محصولاتی چون ظروف خاکی و سبدهای دست بافت. جامعه ی قبیله ای کارائیب در دهه ی 1990 با افتتاح یک مرکز فرهنگی در  شهر روزائو و در پی آن با  افزایش علاقه ی  توریستها به هنر و سنت های بومی کارائیب، توانستند طی یک اقدام و انقلاب اقتصادی رنسانسی فرهنگی را پشت سر بگذارند. پس از آن آژانسهای فرهنگی دولتی،دست به احیای سنت های دوران برده داری برای زنده کردن آداب و رسوم بومیها زدند که میرفت تا از یادها فراموش شوند .سنتهایی همچون رقص های فرانسوی-آفریقایی، نمایش، موسیقی و لباسهای محلی.فرانسه کشوریست که فرهنگش تاثیرات عمیقی  بخاطر میراث زبانی و نزدیکی به مارتینیک و گوادلوپ بر روی مردمان و قبایل بومی دومینیکا گذاشته است. دیگر میراث های بجامانده از فرهنگ فرانسه را باید تسلط مذهب کاتولیک رومی دانست که این امری غیر معمول در مستعمره ی سابق انگلیسی ها شمرده میشود. همینطور باید میراث دیگر را غذاهای تاثیر گرفته از فرهنگ فرانسوی در این کشور دانست که از ماهی ها و سبزیجات محلی تازه ی دومینیکا بهره میبرند.

موزه ی دومینیکا در روسو را نباید از خاطر برد. این موزه  تاریخ طبیعی، اقتصاد، فرهنگ و تاریخ کشوردومینیکا را به نمایش گذاشته است. در قرن بیستم میلادی، کشور دومینیکا دو رمان نویس مشهور را به جهان عرضه داشته است. جِین رایس که بخاطر دریای پهناور سارگاسو در سال 1966 شهرت یافته بود .دیگر نویسنده ی معاصر او فیلیس شاند آلفری است که شهرت او بخاطر رمان زیبای خانه ی ارکیده می باشد.

موزه دومینیکا

اوضاع اقتصادی و وضع حقوق در دومینیکا

اقامت در دومینیکا معمولاً برای گردشگرانی که مایلند  تعطیلاتی آرام و دلپذیر در این جزیره  داشته باشند ، خیلی جذاب و دلچسب نیست که این امر تنها بخاطر نبود امکانات رفاهی زیاد  می باشد. با اینحال، با کمی جستجو میتوان  ارزان ترین مسافرخانه های حومه ی شهر را تا 20 دلار (USD) پیدا کرد و معمولاً قیمت اجاره ها از 65 دلار گران تر نمی شود. در دومینیکا برای هر فرد شاغل میتوان متوسط حقوق ماهانه ای را برابر 2778 کارائیب انتظار داشت. در واقع رِنج عایدی های ماهانه در این کشور چیزی بین 376 کارائیب تا 12,303 XCD(کارائیب) می باشد. اما در کل میشود گفت که هزینه های زندگی در دومینیکا در مقایسه با کشورهای مشابهش پایین است. در واقع هزینه ی زندگی افراد در این کشور بیشتر به نوع سبک زندگی آنها و محلی که برای زندگی انتخاب کرده اند مربوط میشود.

اقتصاد دومینیکا
فهرست